# data[].attributes.headline
Το τακούνι και οι άνδρες...(Εποχή Διαφωτισμού)

# data[].attributes.subject
Το τακούνι και οι άνδρες...(Εποχή Διαφωτισμού)

# data[].attributes.body
Τα τακούνια(περσική εφεύρεση), κάτι που έχει ταυτιστεί με τις γυναίκες σήμερα, τα φόρεσαν πρώτοι οι άνδρες τον 9ο αιώνα μ.Χ. Και αυτό γιατί τους ήταν χρήσιμα στον πόλεμο (βοηθούσαν τους ιππείς να έχουν αντίσταση στους αναβολείς της σέλας). Εν συνεχεία, τον 17ο αιώνα οι γυναίκες άρχισαν να αντιγράφουν πολλά στοιχεία από την αντρική αριστοκρατική μόδα στο ντύσιμό τους. Οι ευγενείς άντρες τότε συνδύαζαν τα τακούνια με το χλωμό δέρμα, δύο παραμέτρους που αφορούσαν όσους δεν ασκούσαν χειρωνακτικές δουλειές. Αυτή η αντίληψη όμως άλλαξε με την επικράτηση των ιδεωδών του Διαφωτισμού τον 18ο αιώνα. Τότε οι άντρες, που έπρεπε να ντύνονται πιο πρακτικά για να διευθύνουν ένα κτήμα, ή οι στρατιώτες, άρχισαν να αποφεύγουν το εξεζητημένο ντύσιμο και να ντύνονται πιο πρακτικά. Έτσι τα τακούνια έμειναν για τις γυναίκες.

Διαβάστε όλο το άρθρο:

https://www.paratiritis-news.gr/istoria/dyo-pragmata-pou-den-xerate-gia-ton-diafotismo/

# data[].attributes.attachment_link.title
αρχείο λήψης (2)

# data[].attributes.headline
"Επαναστατική" τεχνολογία...(Αμερικανική Επανάσταση) 

# data[].attributes.subject
"Επαναστατική" τεχνολογία...(Αμερικανική Επανάσταση) 

# data[].attributes.body
Η πρώτη επίθεση με χρήση υποβρυχίου μηχανήματος που έγινε ποτέ σε πόλεμο έλαβε χώρα το 1776 κατά την διάρκεια της Αμερικανικής Επανάστασης ώστε να βάλει εκρηκτικά στην κύτη μιας βρετανικής ναυαρχίδας. Η αμερικανική χελώνα(american turtle) όπως ονομάστηκε ήταν ένα υποβρύχιο μηχάνημα σε σχήμα τεράστιου βελανιδιού που κατασκευάστηκε το 1775 από τον D.Bushnell.Η χελώνα κατάφερε να πλησιάσει το πλοίο απαρατήρητη αλλά δεν κατάφερε με τα εργαλεία που διέθετε να τρυπήσει τον ατσάλινο φλοιό του πλοίου ώστε να τοποθετήσει την βόμβα με αποτέλεσμα αυτή να εκραγεί μη προκαλώντας έτσι ζημιά στο πλοίο.

Διαβάστε όλο το άρθρο:

https://www.familysearch.org/en/blog/revolutionary-war-facts

# data[].attributes.headline
Θυμωμένοι σαν ηφαίστειο...(Γαλλική Επανάσταση)

# data[].attributes.subject
Θυμωμένοι σαν ηφαίστειο...(Γαλλική Επανάσταση)

# data[].attributes.body
Ένα φυσικό γεγονός αποτέλεσε έναν καταλυτικό, αστάθμητο παράγοντα στην προετοιμασία του εδάφους για το ξέσπασμα της Επανάστασης και το οποίο σχεδόν ποτέ δεν αναφέρεται. Έναν χρόνο πριν την επανάσταση(1788) σημειώθηκε στον Βόρειο Ατλαντικό η έκρηξη ενός υποθαλάσσιου ηφαιστείου . Τα αέρια που απελευθερώθηκαν από την έκρηξη του ηφαιστείου μεταφέρθηκαν με τα εναέρια ρεύματα πάνω από τον ουρανό της Γαλλίας προκαλώντας εκείνη την χρονιά ανομβρία και καταστροφή της γεωργικής παραγωγής σε όλη την χώρα. Η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει εγκαίρως το πρόβλημα και η πείνα άρχισε να πλανάται πάνω από τον λαό. Η έκρηξη αυτή στον Βόρειο Ατλαντικό λοιπόν σε συνδυασμό με την ανικανότητα του βασιλιά να αντιμετωπίσει δύσκολες καταστάσεις αύξησαν στο μέγιστο την λαϊκή δυσαρέσκεια και αποτέλεσαν την χρυσή ευκαιρία όσων από χρόνια ετοιμάζονταν για να ανατρέψουν την άρχουσα τάξη και να πάρουν την εξουσία στα χέρια τους.

Διαβάστε όλο το άρθρο:

https://archive.gr/?p=857

# data[].attributes.headline
Ένας αιώνιος "κοντός" μύθος...(Ναπολέων Βοναπάρτης) 

# data[].attributes.subject
Ένας αιώνιος "κοντός" μύθος...(Ναπολέων Βοναπάρτης) 

# data[].attributes.body
Ο Ναπολέων έφτανε σχεδόν το 1,70, ύψος καθόλου κακό για εκείνη την εποχή που οι άνθρωποι ήταν πιο μικρόσωμοι. Η φήμη ότι ο Ναπολέοντας ήταν κοντός, διαδόθηκε από τους εχθρούς του για να τον ρεζιλέψουν και κυρίως από τους Βρετανούς μέσω των γελοιογραφιών . Ένας άλλος λόγος που επικράτησε η εντύπωση για το ύψος του Ναπολέοντα, ήταν το παρατσούκλι «Μικρός Δεκανέας». Έτσι τον αποκαλούσαν τα στρατεύματα που διοικούσε. Όμως, το παρατσούκλι δεν αναφερόταν στο ύψος του. Ήταν ένα «χαϊδευτικό» όνομα που του είχαν δώσει οι στρατιώτες, επειδή είχε σημειώσει μια σημαντική νίκη για τον γαλλικό στρατό, όταν ήταν ένας πολύ νέος και άγνωστος δεκανέας. Η φήμη έγινε “πραγματικότητα”, όταν έγινε αυτοψία στο πτώμα του Ναπολέοντα. Το ύψος του είχε καταγραφεί ως 5 πόδια και 2 ίντσες, δηλαδή 1,57 μέτρα . Η γαλλική ίντσα, που χρησιμοποιούσαν τον 19ο αιώνα, αντιστοιχούσε σε 2,71 εκατοστά, ενώ η βρετανική ίντσα σε 2,54 εκατοστά. Οι γιατροί που εξέτασαν το πτώμα του Ναπολέοντα μετά τον θάνατό του, υπολόγιζαν 5 πόδια και 2 ίντσες με τη γαλλική αντιστοιχία. Το ύψος του, δηλαδή, έφτανε σχεδόν το 1,70.

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/o-napoleon-vonapartis-ochi-mono-den-itan-kontos-alla-pernouse-ke-8-pontous-ton-navarcho-nelson/

# data[].attributes.headline
Συνωμοτικές παντομίμες...(Φιλική Εταιρία)

# data[].attributes.subject
Συνωμοτικές παντομίμες...(Φιλική Εταιρία)

# data[].attributes.body
Όταν δύο μέλη της Φιλικής Εταιρείας έπρεπε να συναντηθούν χωρίς να γνωρίζονται, διαπίστωναν τον κοινό δεσμό τους με τον εξής τρόπο: Αρχικά, έκαναν μια τυπική αλλά θερμή χειραψία και με τα δύο χέρια. Στη συνέχεια ο ένας έτριβε με το δεξί χέρι το μάτι και το αυτί του. Τότε, ο άλλος έκλεινε το αριστερό χέρι και το χτυπούσε με τα δύο δάχτυλα του δεξιού χεριού. Τέλος, ακολουθούσε η εναλλάξ εκφώνηση συγκεκριμένων φθόγγων του αλφαβήτου, ώστε να σχηματιστεί το σύνθημα: x-ά-κ-n-κ-ι....

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/to-sinomotiko-lexilogio-tis-filikis-eterias-agkathi-itan-o-echthros-dendra-ta-toufekia-ke-pleonekte-i-ellines-empori-perioches-ke-prosopa-ichan-arithmous-i-spetses-ichan-to-5-ke-o-kolo/

# data[].attributes.headline
Ελλάδα και Αϊτή...(Ελληνική Επανάσταση)

# data[].attributes.subject
Ελλάδα και Αϊτή...(Ελληνική Επανάσταση)

# data[].attributes.body
Το 1821, η εξέγερση των Ελλήνων κατά του τουρκικού ζυγού, αρχικά δεν ενθουσίασε τους Ευρωπαίους οι οποίοι δεν αναγνώρισαν την ελληνική επανάσταση. Η αναγνώριση όμως ήρθε από την Αϊτή η οποία ήταν πρώτη χώρα που αναγνώρισε επίσημα την επανάσταση των Ελλήνων και τη διεκδίκηση της ελευθερίας τους. Η Αϊτή ήταν μια ανεξάρτητη, αλλά πολύ φτωχή χώρα. Ο Αδαμάντιος Κοραής μαζί με άλλους επιφανείς Έλληνες, είχε γράψει μια επιστολή στον τότε πρόεδρο της Αϊτής, Ζαν Πιερ Μπουαγέ, στην οποία ζητούσαν βοήθεια για την επανάσταση. Ο Αϊτινός πρόεδρος απάντησε με μια επιστολή, στην οποία έλεγε ότι η χώρα του ήταν πολύ φτωχή και δεν είχε ολοκληρώσει τον αγώνα της εναντίον των Γάλλων αποικιοκρατών. Έτσι, δεν ήταν σε θέση να ενισχύσει οικονομικά την Ελλάδα. Αναγνώριζε, όμως, το δικαίωμα των Ελλήνων γι’ αυτοδιάθεση και μιλούσε με θερμά λόγια για την επανάσταση. Συμβολικά, η Αϊτή έστειλε στους Έλληνες 45 τόνους καφέ προς πώληση, για να αγοραστούν καριοφίλια και άλλα πολεμοφόδια, αλλά και 100 Αϊτινούς εθελοντές, που πέθαναν όλοι κατά τη διάρκεια του ταξιδιού προς την Ελλάδα.

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/epistoli-tou-proedrou-tis-etis-1822-tin-opia-anagnorise-episima-tin-ellada-ke-ton-agona-tis-gia-anexartisia/

# data[].attributes.headline
"Παιδική Βιομηχανία"(Βιομηχανική Επανάσταση)

# data[].attributes.subject
"Παιδική Βιομηχανία"(Βιομηχανική Επανάσταση)

# data[].attributes.body
Το 1820 το 40% του πληθυσμού της Αγγλίας ήταν κάτω των 15 ετών ,ενώ μεγάλο μέρος των αντρών είχε επιστρατευτεί. Έτσι το εργατικό δυναμικό κόστιζε ακριβότερα. Παράλληλα, η φτώχεια μάστιζε τα γυναικόπαιδα .Οι συνθήκες αυτές οδήγησαν την αγγλική κυβέρνηση να αρχίσει να στέλνει τα ορφανά που κόστιζαν σημαντικούς πόρους στο κράτος σε εργοστάσια και όχι σε ιδρύματα. Εκεί τα παιδιά δούλευαν 14 με 16 ώρες από την ηλικία των 6 ετών σε επικίνδυνο εργασιακό περιβάλλον, με ελάχιστο φαγητό ενώ κοιμόντουσαν στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο. Επίσης τα εργατικά ατυχήματα ήταν καθημερινό φαινόμενο. Έτσι τα παιδιά συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξη της βιομηχανικής επανάστασης ιδίως στην Αγγλία.

Διαβάστε όλο το άρθρο: https://www.mixanitouxronou.gr/ta-paidia-sklavoi-poy-themeliosan-ti-viomichaniki-kai-oikonomiki-anaptyxi-tis-agglias/

# data[].attributes.headline
Οι τελευταίες 'ελληνικές' στιγμές ενός βασιλιά(Βασιλιάς Όθωνας)

# data[].attributes.subject
Οι τελευταίες 'ελληνικές' στιγμές ενός βασιλιά(Βασιλιάς Όθωνας)

# data[].attributes.body
26 Ιουλίου 1867, ο πρώτος βασιλιάς της Ελλάδας πεθαίνει στη Βαμβέργη στη βόρεια Βαυαρία. Λίγες ημέρες πριν είχε επισκεφτεί ένα χωριό έξω από το Μπάμπεργκ, όπου είχε ξεσπάσει επιδημία ιλαράς. Όταν επέστρεψε σπίτι του, εμφάνισε συμπτώματα αρρώστιας. Αρχικά οι γιατροί νόμιζαν ότι πρόκειται για ιλαρά, αλλά τελικά διαπιστώθηκε ότι έπασχε από μία λοίμωξη του δέρματος. Σε λίγες ημέρες η κατάστασή του επιδεινώθηκε και οι γιατροί δεν μπορούσαν να τον σώσουν .Λέγεται ότι μέχρι το τέλος της ζωής του αναπολούσε την βασιλεία του στην Ελλάδα και τα λόγια που επαναλάμβανε τις τελευταίες του στιγμές ήταν “Ελλάς μου, Ελλάς μου, γλυκιά μου Ελλάς…”. Ακόμη και την ύστατη στιγμή, τον απασχολούσαν τα προβλήματα της χώρας και έλεγε: «Έλληνες μην ασχολείστε με κινήματα, να υποστηρίξουμε τον βασιλιά Γεώργιο για να μη χαθεί η Κρήτη». Όταν η κατάσταση επιδεινώθηκε, κάλεσε τον υπασπιστή του, Δράκο. Του ζήτησε να τον ντύσουν με την ελληνική φορεσιά και να τοποθετήσουν το ελληνικό σπαθί στο νεκρικό του κρεβάτι. Λίγο πριν πεθάνει ο Όθωνας είπε στα ελληνικά το «Πάτερ Ημών» και ξεψύχησε. Κηδεύτηκε όπως επιθυμούσε με τη φουστανέλα στο Μόναχο. Ήταν 52 χρονών.

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/o-othonas-eipe-sta-ellinika-to-pater-imon-kai-ksepsyxise-pos-pethane-sti-germania-o-protos-vasilias-tis-elladas-pente-xronia-meta-tin-eksosi-tou-apo-ton-throno/

# data[].attributes.headline
Καποδίστριας και πατάτες...(Ιωάννης Καποδίστριας)

# data[].attributes.subject
Καποδίστριας και πατάτες...(Ιωάννης Καποδίστριας)

# data[].attributes.body
Ο πρώτος που επιδίωξε να εισάγει τις πατάτες στην λίστα των ελληνικών καλλιεργειών ήταν ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας. Ο ίδιος τις είχε δοκιμάσει κατά την διάρκεια των ταξιδιών του στην Ευρώπη και έκρινε ότι ήταν μια θρεπτική και οικονομική τροφή για τον πεινασμένο λαό της Ελλάδας. Όταν εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο, προσπάθησε να δώσει πατάτες στους χωρικούς οι οποίοι τις περιφρόνησαν. Ο Καποδίστριας όμως δεν το έβαλε κάτω. Περιέφραξε τις αποθήκες όπου φυλάσσονταν οι πατάτες ως δήθεν πολύτιμα είδη και έβαλε φρουρούς να τις φυλάνε μέρα-νύχτα. Μέσα σε μία εβδομάδα οι πατάτες έμειναν ανάρπαστες και δεν έμεινε καμία στην αποθήκη.

Διαβάστε όλο το άρθρο:

https://www.mixanitouxronou.gr/i-istoria-tis-patatas-apo-tous-indianous-ke-ton-kapodistria-mechri-tis-meres-mas-pia-ine-i-magiki-sindesi-anamesa-stin-patata-ke-sti-graviera-naxou-choris-to-ena-proion-den-itan-toso-kalo-to-all/#:~:text

# data[].attributes.headline
Έγκλημα στην Θεσσαλονίκη(Βασιλιάς Γεώργιος)

# data[].attributes.subject
Έγκλημα στην Θεσσαλονίκη(Βασιλιάς Γεώργιος)

# data[].attributes.body
Ο Γεώργιος Α' στους Βαλκανικούς πολέμους συντάχθηκε με την πολιτική του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου και στις 24 Νοεμβρίου 1912 εισήλθε θριαμβευτικά στη Θεσσαλονίκη, όπου και εγκαταστάθηκε για να θεμελιώσει την ελληνική κυριαρχία στην περιοχή. Όμως, στις 5 Μαρτίου 1913, λίγο προτού συμπληρώσει τα πενήντα χρόνια της παραμονής του στον θρόνο, δολοφονήθηκε από τον Αλέξανδρο Σχινά. Αυτό γιατί ο βασιλιάς, παρόλο που λίγα χρόνια πριν είχε απειληθεί η ζωή του και είχε βιώσει τη δολοφονία του πρωθυπουργού Θεόδωρου Δηλιγιάννη τον Μάιο του 1905, συνήθιζε να κυκλοφορεί με ελάχιστη συνοδεία και φύλαξη. Ο δράστης ήταν ένας περιθωριακός τύπος, ο οποίος συνελήφθη και οδηγήθηκε στα κρατητήρια. Παρά την άμεση σύλληψή του, η υπόθεση της δολοφονίας του Γεωργίου δεν διαλευκάνθηκε ποτέ. Τα κίνητρα του δολοφόνου δεν έγιναν γνωστά, ενώ ο ίδιος είχε ένα πολύ μυστήριο τέλος. Ενώ βρισκόταν υπό κράτηση, βρέθηκε αφύλαχτος και πήδηξε από το παράθυρο. Η τουλάχιστον αυτό ανέφερε η αστυνομία...

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/ti-krivete-piso-apo-ti-mistiriodi-dolofonia-tou-vasilia-georgiou-a-me-peristrofo-sti-thessaloniki-o-drastis-sinelifthi-alla-epese-apo-to-parathiro-eno-vriskotan-sto-kratitirio-vinteo-me-ola-ta-pi/

# data[].attributes.headline
Μαύρο και δαγκωτό (πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα στα μέσα και τέλη του 19ου αιώνα)

# data[].attributes.subject
Μαύρο και δαγκωτό (πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα στα μέσα και τέλη του 19ου αιώνα)

# data[].attributes.body
Όλοι έχουμε ακούσει ή έχουμε και οι ίδιοι χρησιμοποιήσει τις εκφράσεις 'μαύρο΄' και 'δαγκωτό΄' στην πολιτική. Γνωρίζουμε, όμως, πως βγήκαν ;Τα πρώτα ψηφοδέλτια ήταν λευκά και η ψηφοφορία γινόταν με χειρόγραφη αναγραφή του ονόματος του υποψηφίου .Ο τρόπος αυτός, όμως, είχε ένα σοβαρό πρόβλημα. Μεγάλο ποσοστό του ελληνικού λαού ήταν αναλφάβητοι γεγονός που αφενός καθιστούσε δύσκολη την ψηφοφορία και αφετέρου αύξανε δραματικά τις πιθανότητες χειραγώγησης και νοθείας. Έτσι, μετά από πρόταση των Επτανήσιων βουλευτών χρησιμοποιήθηκε η ψηφοφορία με σφαιρίδιο, που ήταν σίγουρα πιο διαφανής. Πως όμως ψήφιζαν με το σφαιρίδιο; Πολύ απλά, αντί να ρίχνουν στην κάλπη τον φάκελο με το ψηφοδέλτιο, έριχναν ένα μικρό μολυβένιο σφαιρίδιο. Η διαφορά ήταν ότι πλέον στις εκλογές δεν υπήρχε μόνο μια κάλπη, αλλά πολλές και για την ακρίβεια τόσες όσοι και οι υποψήφιοι. Κάθε κάλπη ήταν μεταλλική και χωρισμένη στα δύο. Εξωτερικά, η μια πλευρά ήταν λευκή και έγραφε ΝΑΙ και η άλλη ήταν μαύρη και έγραφε ΟΧΙ. Κάθε ψηφοφόρος έπιανε ένα σφαιρίδιο και το έριχνε μέσω ενός σωλήνα στην πλευρά της αρεσκείας του για κάθε υποψήφιο χωριστά. Όταν λοιπόν κάποιος δεν ήθελε να ψηφίσει υπέρ κάποιου υποψηφίου, έπρεπε να ρίξει το σφαιρίδιο του στην μαύρη περιοχή με το ΟΧΙ. Συνεπώς τον "μαύριζε" ή του "έριχνε μαύρο". Πως προέκυψε όμως το 'δαγκωτό';Οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές κάποιων υποψηφίων προκειμένου να αποδείξουν την πίστη και το φρόνημά τους, δάγκωναν το σφαιρίδιο για να μείνει υποτίθεται το αποτύπωμα των δοντιών τους!

# data[].attributes.headline
Όλα για το σκυλί...(Συνέπειες Βαλκανικών πολέμων)

# data[].attributes.subject
Όλα για το σκυλί...(Συνέπειες Βαλκανικών πολέμων)

# data[].attributes.body
Ελληνοβουλγαρικά σύνορα 1925. Οι σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία είναι ένα βήμα πριν από το παρανάλωμα κι αυτό το βήμα έμελλε να γίνει από ένα σκυλί! Ο σκύλος Έλληνα στρατιώτη, που υπηρετούσε στο φυλάκιο του Δεμίρ Καπού (στους πρόποδες του Μπέλες) και ολόκληρο το φυλάκιο είχε υπό την προστασία του, πέρασε στο έδαφος της Βουλγαρίας. Ως γνωστόν οι σκύλοι και όλα τα ζώα δεν γνωρίζουν από σύνορα και τέτοια απαγορευτικά. Αυτά είναι παιχνίδια των ανθρώπων…  Ο στρατιώτης, που αντιλήφθηκε την απουσία του, τον αναζήτησε και ψάχνοντας πέρασε τη συνοριακή γραμμή. Από την άλλη μεριά, ένας Βούλγαρος στρατιώτης τον πυροβόλησε και ο Έλληνας έπεσε νεκρός! Αυτό ήταν. Αμέσως άρχισε  ανταλλαγή πυρών, η οποία κόστισε την ζωή σε δυο ακόμη Έλληνες στρατιώτες αλλά και στον αξιωματικό - διοικητή του φυλακίου. Η υπόθεση ταχύτατα έφτασε στα αφτιά της ηγεσίας του ελληνικού στρατεύματος και ο τότε δικτάτορας Θεόδωρος Πάγκαλος, παρά τις συμβουλές και τις πιέσεις για το αντίθετο, διέταξε εισβολή στο βουλγαρικό έδαφος, αφού επεξεργαζόμενος το επεισόδιο το μετέφρασε ως την αρχή ενός οργανωμένου σχεδίου εισβολής. Ο Πάγκαλος έδωσε εντολή στο Γ' Σώμα Στρατού να εισβάλει στο βουλγαρικό έδαφος και να καταλάβει το Πετρίτσι, κέντρο δράσεως των κομιτατζήδων. Η σύρραξη κράτησε μια εβδομάδα και κόστισε την ζωή συνολικά σε 50 άντρες. Η Βουλγαρία, από την πλευρά της, προσέφυγε στην Κοινωνία των Εθνών της οποίας το πόρισμα έριξε την ευθύνη αποκλειστικά στην Ελλάδα, η οποία υποχρεώθηκε να πληρώσει αποζημίωση 45.000 λιρών - υπό την απειλή της Αγγλίας πως αν δεν δεχόταν την απόφαση, θα χρησιμοποιούσε τον στόλο εναντίον της. Η Βουλγαρία από την άλλη αποζημίωσε την οικογένεια του Έλληνα λοχαγού, Χαράλαμπου Βασιλειάδη, που σκοτώθηκε από τους Βούλγαρους συνοριακούς φρουρούς. Μια άλλη πιο ενδιαφέρουσα εκδοχή λέει ότι οι συνοριοφύλακες – Έλληνες και Βούλγαροι – ήρθαν στα χέρια παίζοντας πρέφα. Τα αίματα άναψαν και μίλησαν τα όπλα… Η Ιστορία όμως το παράβλεψε το γεγονός και το «Επεισόδιο του Πετριτσίου» το χρέωσε στον σκύλο, που δεν μάθαμε ποτέ αν γύρισε στο φυλάκιο…

Διαβάστε όλο το άρθρο: https://www.ethnos.gr/history/article/165208/oi7pioapithanesaformespolemoysthnistoriaotananapsehmaxhgiaenaskylokaigiadyopapoytsia

# data[].attributes.headline
Άγνωστες ηρωίδες…(Μακεδονικός αγώνας)

# data[].attributes.subject
Άγνωστες ηρωίδες…(Μακεδονικός αγώνας)

# data[].attributes.body
Στον μακεδονικό αγώνα, εκτός από τα ένοπλα αντάρτικα σώματα, σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι ντόπιοι που βοηθούσαν ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Πολλοί τροφοδοτούσαν τους αγωνιστές, άλλοι έκρυβαν αντάρτες, ενώ αρκετοί έγιναν «κατάσκοποι». Μετέφεραν δηλαδή κρυφά μηνύματα από τα προξενεία στους μακεδονομάχους, με κίνδυνο της ζωής τους. Είναι οι αφανείς ήρωες του αγώνα, οι οποίοι ήταν στην πλειοψηφία τους άντρες. Υπήρξαν όμως και τολμηρές γυναίκες που με τη δράση τους έγραψαν ιστορία. Μία από αυτές ήταν η Βελίκα που ήταν δασκάλα στο επάγγελμα. Σύμφωνα με αφηγήσεις, μεταμορφωνόταν σε τσιγγάνα και πουλούσε μικροπράγματα στις λαϊκές αγορές. Στην πραγματικότητα μετέφερε μηνύματα κρυμμένα στον ποδόγυρο του φουστανιού της επηρεάζοντας έτσι την έκβαση του αγώνα. Διένυε μεγάλες αποστάσεις στην επαρχία της Μακεδονίας και κατάφερνε να περνά απαρατήρητη. Μέχρι τον Αύγουστο του 1904 που έγινε αντιληπτή από έναν κομιτατζή ο οποίος τη συνέλαβε. Η φωτογραφία ντοκουμέντο με το κατακρεουργημένο σώμα της, αποδεικνύει τη σκληρότητα του Βούλγαρου και την κατατάσσει στις ηρωίδες μακεδονομάχους. Η φωτογραφία συγκλόνισε και αφύπνισε το πανελλήνιο.

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/i-daskala-tou-makedonikou-agona-pou-katakreougirthike-apo-tous-komitatzides-oi-gynaikes-kataskopoi-tou-makedonikou-agona-poia-itan-i-bouboulina-tis-makedonias/

# data[].attributes.headline
Το ποδόσφαιρο ενώνει...(Α' Παγκόσμιος Πόλεμος)

# data[].attributes.subject
Το ποδόσφαιρο ενώνει...(Α' Παγκόσμιος Πόλεμος)

# data[].attributes.body
Το ημερολόγιο έγραφε 24 Δεκεμβρίου 1914. Βρισκόμασταν στους πρώτους μήνες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.  Οι επιχειρήσεις στο Δυτικό Μέτωπο έχουν βαλτώσει. Η προέλαση των Γερμανών έχει ανακοπεί από τις δυνάμεις της Αντάντ. Οι δύο στρατοί επιδίδονται σ’ έναν απάνθρωπο πόλεμο φθοράς μέσα στα χαρακώματα. Η βραδιά ήταν κρύα και υγρή την παραμονή των Χριστουγέννων, στην περιοχή Πλούχστιρτ της Φλάνδρας. Γύρω στα μεσάνυχτα, Βρετανοί στρατιώτες άκουσαν από τις γραμμές των Γερμανών μια χορωδία να ψάλει την Άγια Νύχτα και είδαν κεράκια να τρεμοσβήνουν σ’ ένα υποτυπώδες χριστουγεννιάτικο δέντρο. Συνηθισμένοι να πυροβολούν και στο παραμικρό φως που εμφανιζόταν στον ορίζοντα, αυτή τη φορά κοντοστάθηκαν. Το πρωί των Χριστουγέννων, Άγγλοι και Γερμανοί έθαψαν τους νεκρούς τους. Στη συνέχεια έσφιξαν τα χέρια, φλυάρησαν, είπαν ο ένας στον άλλο τα παράπονά τους, αντάλλαξαν αναμνηστικά δώρα (ουίσκι, μαρμελάδες, τσιγάρα, σοκολάτες και τα σχετικά) και κατέβασαν πολλά λίτρα μπύρας. Ως την επόμενη ημέρα, ανήμερα Χριστούγεννα, η ανακωχή έγινε σχεδόν καθολική. Οι αντίπαλοι στρατιώτες τραγουδούσαν μαζί, κουβέντιαζαν, βγήκαν αναμνηστικές φωτογραφίες και διηγήθηκαν ιστορίες. Το απόγευμα των Χριστουγέννων μάλιστα πραγματοποιήθηκε και ποδοσφαιρικός αγώνας, όπου οι δύο πλευρές βρέθηκαν αντίπαλες σε ένα κανονικό παιχνίδι, αυτή τη φορά χωρίς θύματα. Χρησιμοποίησαν μια αυτοσχέδια μπάλα φτιαγμένη από άχυρο και δεμένη με σπάγκο, ενώ λέγεται πως αντίστοιχα παιχνίδια πραγματοποιήθηκαν και σε άλλα σημεία του μετώπου.

Διαβάστε όλο το άρθρο: https://newpost.gr/eidiseis/a-pagkosmios-polemos-1914-otan-to-podosfairo-stamatise-ta-opla-germanoi-kai-vretanoi-afisan-ta-opla-kai-edosan-ton-simantikotero-agona-stin-istoria-toy-athlimatos/

# data[].attributes.headline
Βασιλιάς Αλέξανδρος-Μαϊμού 0-1(Η Ελλάδα μετά τον Α΄Π.Π.)

# data[].attributes.subject
Βασιλιάς Αλέξανδρος-Μαϊμού 0-1(Η Ελλάδα μετά τον Α΄Π.Π.)

# data[].attributes.body
Το πρωί της 17ης Σεπτεμβρίου του 1920 ο βασιλιάς Αλέξανδρος έκανε περίπατο στο δάσος του Τατοΐου , όπου βρίσκονταν τα θερινά ανάκτορα. Τότε συνέβη ένα επεισόδιο που τερμάτισε τη ζωή του και σημάδεψε τις πολιτικές εξελίξεις και την τύχη όλης της χώρας. Τον δάγκωσε μια μαϊμού, που τσακώθηκε με το σκύλο του. Αρχικά, το τραύμα από το δάγκωμα δεν ανησύχησε τους γιατρούς. Περνώντας όμως οι μέρες, η υγεία του βασιλιά κλονιζόταν. Το τραύμα μολύνθηκε προκαλώντας και άλλες επιπλοκές που σταδιακά οδήγησαν σε σηψαιμία. Ο Αλέξανδρος υπέφερε από φρικτούς πόνους. Κάποιοι υποστήριξαν ότι θα έπρεπε οι γιατροί να ακρωτηριάσουν τον βασιλιά για να του σώσουν τη ζωή, ωστόσο κανείς δεν πήρε αυτή την απόφαση, καθώς κρίθηκε ότι ένας μη αρτιμελής βασιλιάς θα αποδυνάμωνε την ισχύ του θρόνου. Ο Αλέξανδρος έφυγε από τη ζωή στις 12 Οκτωβρίου σε ηλικία μόλις 27 ετών. Η σύζυγός του Ασπασία Μάνου ήταν τριών μηνών έγκυος. Το τελευταίο ιατρικό δελτίο που εκδόθηκε θεωρείται ατυχές και απρεπές για το πρόσωπο του νεαρού βασιλιά. Την εποχή εκείνη οι άνθρωποι πίστευαν σε προλήψεις. Έτσι, όταν ο βασιλιάς ένιωθε ότι πλησίαζε το τέλος του, ανέφερε πως η βαριά αρρώστια του οφειλόταν στο γεγονός ότι είχε σπάσει μπροστά του ένας καθρέφτης. Ο βασιλιάς θεωρούσε γρουσουζιά και ένα άλλο περιστατικό. Λίγο πριν από το επεισόδιο με τη μαϊμού είχε λάβει μια επιστολή από τον πατέρα του Κωνσταντίνο, την οποία αφού τη διάβασε, την έκαψε με ένα σπίρτο. Με το ίδιο σπίρτο όμως άναψε το τσιγάρο του, αλλά και το τσιγάρο του ανθρώπου που του είχε φέρει την επιστολή. Λίγες ώρες πριν πεθάνει, ανάμεσα στα παραληρήματά του, ανέφερε πως δεν έπρεπε να χρησιμοποιήσει το ίδιο σπίρτο για να ανάψει τα τσιγάρα.

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/alexandros-o-vasilias-pou-pethane-apo-to-dagkoma-tis-maimous-mesa-sto-tatoi-i-prolipsis-me-to-spasmeno-kathrefti-ke-o-thanatos-pou-isos-allaxe-tin-istoria-tis-elladas/

# data[].attributes.headline
Ο θάνατος των Ρομανόφ (Ρωσικές Επαναστάσεις)

# data[].attributes.subject
Ο θάνατος των Ρομανόφ (Ρωσικές Επαναστάσεις)

# data[].attributes.body
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα στις 17 Ιουλίου του 1918, ο γιατρός της βασιλικής οικογένειας Ρομανόφ μπήκε στα δωμάτιά τους για να τους ξυπνήσει. Τους είπε να ετοιμαστούν γρήγορα, γιατί θα μεταφέρονταν σε μια πιο ασφαλή τοποθεσία. Οι Ρομανόφ ήταν φυλακισμένοι από τους Μπολσεβίκους από τον Μάρτιο και η ξαφνική εντολή δεν τους παραξένεψε .Σηκώθηκαν, ετοιμάστηκαν και κατέβηκαν ήρεμα τις σκάλες, συνοδευόμενοι από τους πιο πιστούς υπηρέτες τους. Οι στρατιώτες τους οδήγησαν σε ένα μικρό δωμάτιο στο υπόγειο και τους ζήτησαν να ποζάρουν για μία οικογενειακή φωτογραφία. Μη έχοντας άλλη επιλογή από το να υπακούσουν, πήραν τις θέσεις που τους υπέδειξαν. Οι κόρες του τσάρου είχαν ράψει στους κορσέδες τους τα κοσμήματα της βασιλικής οικογένειας για να τα κρύψουν από τους επαναστάτες.Στις 16 Ιουλίου, ο στρατός της Τσεχοσλοβακίας πλησίασε το Αικατερίνμπουργκ, όπου κρατούνταν η βασιλική οικογένεια. Βέβαια αυτό δεν το γνώριζαν οι Τσεχοσλοβάκοι, οι οποίοι κατευθύνονταν προς την περιοχή, για να προστατέψουν τον πολύτιμο σιδηρόδρομο, ο οποίος βρισκόταν υπό τον έλεγχό τους. Όταν όμως ενημερώθηκαν οι Μπολσεβίκοι για τις κινήσεις του στρατού, θορυβήθηκαν. Πίστεψαν ότι οι Τσεχοσλοβάκοι έρχονταν για να απελευθερώσουν τον Τσάρο, που για τις υπόλοιπες βασιλικές οικογένειές της Ευρώπης ήταν ο νόμιμος ηγέτης της Ρωσίας. Η αντίδραση των Μπολσεβίκων ήταν άμεση. Το έκτακτο συμβούλιο του Περιφερειακού Σοβιέτ των Ουραλίων ζήτησε την εξόντωση όλης της οικογένειας. Την επόμενη μέρα έφτασε τηλεγράφημα απ’ τη Μόσχα, που διέταζε την εκτέλεση της βασιλικής οικογένειας. Οι εκτελεστές ήταν ταχύτατοι. Αφού συγκέντρωσαν την οικογένεια στο υπόγειο, με το πρόσχημα της οικογενειακής φωτογραφίας, ανακοίνωσαν στον πρώην Τσάρο ότι καταδικάστηκε σε θάνατο. Ο Νικόλαος, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν στραμμένος προς τα παιδιά του, γύρισε έκπληκτος προς τους εκτελεστές και ρώτησε: «Τι; Τι;» Ο εκτελεστής επανέλαβε την ανακοίνωση και σήκωσε το πιστόλι. Η πρώην Τσαρίνα σήκωσε το χέρι της για να κάνει το σταυρό της, αλλά η σφαίρα ήταν πιο γρήγορη. Αυτή και ο άντρας της σκοτώθηκαν ακαριαία, αλλά τα παιδιά τους δεν ήταν τόσο τυχερά. Ο 13χρονος Αλεξέι είχε τραυματιστεί, αλλά ζούσε ακόμη. Οι εκτελεστές τον πλησίασαν και τον πυροβόλησαν άλλες δύο φορές, μέχρι που σιγουρεύτηκαν ότι ήταν νεκρός. Οι αδερφές του, προστατευμένες από τα κοσμήματα που είχαν ράψει στους κορσέδες τους, ήταν οι τελευταίες που ξεψύχησαν. Οι Μπολσεβίκοι προσπάθησαν να τις σκοτώσουν με τις λόγχες, αλλά ούτε αυτές μπορούσαν να διαπεράσουν τα πολύτιμα πετράδια. Τελικά τις πυροβόλησαν στο κεφάλι.Τα άψυχα κορμιά των Ρομανόφ περιλούστηκαν με οξύ και θάφτηκαν σε άγνωστη τοποθεσία.

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/pios-edose-tin-entoli-gia-tin-ektelesi-tis-ikogenias-romanof-ti-apeginan-i-kores-tou-telefteou-tsarou-tis-rosias-fotografies/

# data[].attributes.headline
Καραμπουρνάκι...(Μικρασιατικό ζήτημα) 

# data[].attributes.subject
Καραμπουρνάκι...(Μικρασιατικό ζήτημα) 

# data[].attributes.body
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, το ελληνικό κράτος κλήθηκε να εντάξει εκατομμύρια ξεριζωμένους στην επικράτειά του. Πέρα από την δυσκολία της στέγασης, κυριαρχούσε ο φόβος ότι οι άνθρωποι αυτοί κουβαλούσαν ασθένειες. Έτσι, προκειμένου να προλάβει μία ενδεχόμενη επιδημιολογική κρίση, οι πρόσφυγες οδηγήθηκαν αρχικά σε απολυμαντήρια που λειτουργούσαν σε νησιά και σε μέρη της ηπειρωτικής Ελλάδας. Στη Θεσσαλονίκη, το προσφυγικό φορτίο ήταν τεράστιο. Άνθρωποι στοιβάζονταν κατά χιλιάδες σε μικρά πλοία και μεταφέρονταν στην παραλία της Καλαμαριάς. Στην τοποθεσία Καραμπουρνάκι το ελληνικό κράτος αποφάσισε να αξιοποιήσει προηγούμενες εγκαταστάσεις ως απολυμαντήριο. Η απάνθρωπη διαδικασία απολύμανσης είχε ως εξής: Αρχικά τους έγδυναν εντελώς. Ιδιαίτερα για τις γυναίκες, η γύμνια ήταν πολύ απαξιωτική. Αισθάνονταν ταπεινωμένες και ατιμασμένες. Έπειτα, τους έβαζαν στο λουτρό μαζικά για να πλυθούν. Ταυτόχρονα, τα ρούχα τους περνούσαν από το απολυμαντήριο. Εξαιτίας της έντονης αποστείρωσης, πολλά έβγαιναν κομματιασμένα. Τελευταίο στάδιο ήταν το κούρεμα. Κούρευαν άντρες και γυναίκες με την ψιλή, χρησιμοποιώντας τις κουρευτικές μηχανές που είχαν για τα ζώα. Για πολλές γυναίκες αυτή ήταν η χαριστική βολή. Υπάρχουν καταγραφές μέχρι και για απόπειρες αυτοκτονίας. Στους θαλάμους δεν υπήρχε ιδιωτικότητα. Ανά θάλαμο μπορεί να έμεναν μέχρι και 80 άτομα. Το σύστημα εξαερισμού ήταν απαρχαιωμένο, με αποτέλεσμα το καλοκαίρι η ζέστη να είναι αβάσταχτη και το χειμώνα να κάνει παγωνιά.

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/karampoyrnaki-to-loimokathartirio-kolastirio-tis-kalamarias-ap-opoy-perasan-miso-ekatommyrio-mikrasiates-prosfyges/